موبوکراسی و دموکراسی!
نقش لمپن ها در تاریخ معاصر از مشروطیت تا کنون را باید جدی گرفت.رجاله های سیاسی همواره دست در دست لمپن ها توانسته اند جنبش دموکراتیک را در کنارهای نهادهای رسمی قدرت و ابزارهای کنترل و سرکوب،مهار و منحرف کنند.شعبان بی مخ تنها نشانه ای فردی نیست،بلکه نماد یک جریان است که در بزنگاه های تاریخی از جمله کودتای 28 مرداد نوک پیکان استبداد و ارتجاع بوده است.تصویر داش مشدی ها در گردهمایی انتخاباتی اصولگرایان و سخنرانی لات عربده کشی چون قاضی زاده را نباید در چارچوب پان ترکیسم ارزیابی و تحلیل کرد و گاه متاسفانه به هم میهنان ترک و آدربایجانی که به حق خواهان استیفای حقوق فرهنگی و سیاس خود هستند، توهین روا داشت.هر چند حاضران کف بر لب آورده ای که برای یک لمپن که ردای نمایندگی بخشی از مردم را با حمایت باندهای بر دوش نکرده،خود گویای گسترش و تثبیت قدرت لمپن هاست و ربطی به ترک و فارس بودن ندارد.مگر بسیاری از تریبون داران از مجلس گرفته تا نهادهای عقیدتی با زبان فارسی از بام تا شام از این دست ترهات نمی بافند.موضوع اصلی این است که لمپن ها از اوایل انقلاب به دلیل بی پروایی و رزالت و خشونت در سرکوب آزادی ها به تدریج قدرت فزاینده ای گرفته اند، چه در چهره مداحان و چه نمایندگان و چه تریبون داران عقیدتی و نظامی.دوستانی که نقد ریشه ای به کل وضعیت موجود دارند و انتخابات را تحریم کردند،به کشمکش و نبرد مدنی و دموکراتیک برای جلوگیری از حاکمیت تمام عیار و یک پارچه ی اوباشان ندارند.هر چند زمینه های تاریخی و فرهنگی و سطح آگاهی مردم و شکاف ای درو ن حاکمیت و جنگ قدرت جناح ها به گمان من اجازه این کار را نخواهد داد.
انتخابات اخیر تنها رای سلبی به جناح و جریان و اشخاص خاص نبود.هدف مردم تهران رای به جانیان و سرکوبگران و غارتگران نبود.هدف مردم طرد حکومت تمام عیار اوباش یا موبوکراسی بود.
به این آرا تنها در سطح صندوق ها نباید نگریست و با توجه به مطالبات پیش و پس از آن باید جنبشی برای استقرار یک کلمه دانست : "قانون".خواستی که از مشروطه تا کنون همچنان در پی آن هستند.دست یابی به این امر خطیر به حسن نیت و یا خواب نما شدن راس هرم این یا آن جناح ندارد، بلکه در گرو پیگیری مستمر مطالبات از سوی مردم است(چه رای داده باشند و چه نداده باشند).
آن ها که حذف نمادهای خشونت و تحجر و لمپنیسم تریبونی را دست کم می گیرند ،با نگاهبی ایستاstataticبه جنبش مدنی گسترده ی مردم می نگرند و پویاییdynamism جامعه و اراده و آگاهی و "نه" هوشمندانه مردم را به تحجر و خشونت و قانون گریزی را در نظر نمی گیرند.جنبش تحول خواهی ترکیبی از تمامی افراد و اقشاری که به این جریان نه گفتند.این جنبش شامل بیش از 38 %در صد کل آرا و بیش از 50% مردم تهران که شرکت نکردند نیز هست.این که قدرت سیاسی در دست کی باشد،برای مردم اهمیت دارد و موثر است و قرار نیست فردا در ایران بهشت ایجاد شود؛اما مردم حاضر نیستند که با پاهای خویش به جهنم بروند.
نبرد دموکراتیک و مسالمت جویانه ی 7 اسفند طرد و نفی موبوکراسی در راستای جنبش درازمدت و پر از سنگلاخ دست یابی به دموکراسی بود.اقتدارگرایان به سادگی تن به این امر نمی دهند و از هم اکنون با تلاش برای برگرداندن حداد عادل و اعلام جرم علیه خانم مولاوردی معاون حقوقی رییس جمهور چنگ و دندان نشان می دهند.دموکراسی را هرگز در سینی نقره به هیچ ملتی تقدیم نمی کنند.هوشیار باشیم
انتخابات اخیر تنها رای سلبی به جناح و جریان و اشخاص خاص نبود.هدف مردم تهران رای به جانیان و سرکوبگران و غارتگران نبود.هدف مردم طرد حکومت تمام عیار اوباش یا موبوکراسی بود.
به این آرا تنها در سطح صندوق ها نباید نگریست و با توجه به مطالبات پیش و پس از آن باید جنبشی برای استقرار یک کلمه دانست : "قانون".خواستی که از مشروطه تا کنون همچنان در پی آن هستند.دست یابی به این امر خطیر به حسن نیت و یا خواب نما شدن راس هرم این یا آن جناح ندارد، بلکه در گرو پیگیری مستمر مطالبات از سوی مردم است(چه رای داده باشند و چه نداده باشند).
آن ها که حذف نمادهای خشونت و تحجر و لمپنیسم تریبونی را دست کم می گیرند ،با نگاهبی ایستاstataticبه جنبش مدنی گسترده ی مردم می نگرند و پویاییdynamism جامعه و اراده و آگاهی و "نه" هوشمندانه مردم را به تحجر و خشونت و قانون گریزی را در نظر نمی گیرند.جنبش تحول خواهی ترکیبی از تمامی افراد و اقشاری که به این جریان نه گفتند.این جنبش شامل بیش از 38 %در صد کل آرا و بیش از 50% مردم تهران که شرکت نکردند نیز هست.این که قدرت سیاسی در دست کی باشد،برای مردم اهمیت دارد و موثر است و قرار نیست فردا در ایران بهشت ایجاد شود؛اما مردم حاضر نیستند که با پاهای خویش به جهنم بروند.
نبرد دموکراتیک و مسالمت جویانه ی 7 اسفند طرد و نفی موبوکراسی در راستای جنبش درازمدت و پر از سنگلاخ دست یابی به دموکراسی بود.اقتدارگرایان به سادگی تن به این امر نمی دهند و از هم اکنون با تلاش برای برگرداندن حداد عادل و اعلام جرم علیه خانم مولاوردی معاون حقوقی رییس جمهور چنگ و دندان نشان می دهند.دموکراسی را هرگز در سینی نقره به هیچ ملتی تقدیم نمی کنند.هوشیار باشیم
No comments:
Post a Comment